“Uit eigen ervaring weet ik dat de meeste instanties je voorgekauwde oplossingen voorleggen. Oplossingen die in het bereik zijn van de organisatie waar ze voor werken. Ze geven je daardoor het gevoel dat jij hen harder nodig hebt dan zij jou, dat ze een level hoger staan dan jij. Dat verschil voel je als klant en daar knap je op af. Het is ook wel begrijpelijk, deze mensen zijn naar school geweest, hebben gestudeerd en gaan met een rugzak aan methoden aan het werk. Ze zijn natuurlijk niet allemaal slecht. Goeie werkers zonder ervaring van de straat zijn er ook, alleen niet zo veel.

Mij persoonlijk heeft nog nooit een hulpverlener gevraagd “wat wil je nou absoluut niet?” En die heb ik 19 jaar lang verschillende versleten. Nee, ik moest altijd met hun schip meevaren, anders konden ze niks doen met mij. Ik heb diagnoses, intakes en projecten gevolgd die helemaal niet op mij afgestemd waren.

Hoe ik en mijn team de benadering zien naar de mensen (vooral de harde, moeilijke kern van de dak- en thuislozen) is heel anders. Wij zorgen er eerst voor dat we op één lijn zitten. Er is geen verschil tussen hem/haar en mij.”

‘Eenzame avonduren’

“Het is voor de meeste van onze mensen moeilijk om rust te vinden wanneer ze na hun dakloze periode op een kamer komen te zitten. Ik kwam bijvoorbeeld op een dag bij de N.O. Barrierweg voor mijn wekelijkse bezoek en ik tref G aan. Ik zeg: “G, wat doe jij nu weer hier?” Ik had hem met een andere straatambassadeur een aantal weken daarvoor helpen verhuizen naar een kamertje waar hij vanuit de nachtopvang vol... Lees meer ...